Number 2 / 1:32 / July 6

Sa bawat patak ng ulan

Ikaw ang naaalala

Ating mga masasayang panahong binawi ng pagpatak ng luha.

Sa iyong mata, kitang hindi na masaya.

Dapat bang ika’y pinigilan?  Tama bang ika’y pinahintulutan?

Siguro nga’y tama lang ang ginawa,

Ang dulot ko lamang sa’yo’y kalungkutan.

Pasensya na kung pag-ibig ko’y kulang upang ikaw ay mapasaya.

Pasensya na kung ako ay kulang para alaga at pagmamahal ay iyong maramdaman.

Kung ako’y papipiliin, hindi na sana nagkakilala.

Burahin ang mapapait na alaalang tungkol sakin.

Kung saan ako’y isa na lamang estranghero sa iyong buhay.

At mananatiling nagmamasid sa bawat pagdaan mo sa aking buhay.

Hindi na muling magpapakilala, hindi ako muling magpapakita.

Ang ngiti mo’y mas nanaising makita kaysa mabuo ang puso kong ikaw lang ang kulang.

Number 1 / 10:17 / June 6

Kapag ba nawala na ang mga guhit na umuukit sa aking noo, makikita mo ang nilalaman ng aking utak?

Kapag ba nawala na ang mga kolorete sa aking bibig, maririnig mo na ang sigaw ng aking damdamin?

Kapag ba nawala na ang mga laman na bumabalot sa aking katawan, makikita mo na ang tanging laman ng aking puso?

Kapag ba nawala ang mga tsinelas na sumasapin sa aking paa, malalaman mo na tanging sa piling mo lang gustong sumukob?

Lahat ng ito’y gagawin, para sa’yo aking mahal.

Makita, malaman, madama mo lang ang hangganan ng aking pagmamahal.