Number 2 / 1:32 / July 6

Sa bawat patak ng ulan

Ikaw ang naaalala

Ating mga masasayang panahong binawi ng pagpatak ng luha.

Sa iyong mata, kitang hindi na masaya.

Dapat bang ika’y pinigilan?  Tama bang ika’y pinahintulutan?

Siguro nga’y tama lang ang ginawa,

Ang dulot ko lamang sa’yo’y kalungkutan.

Pasensya na kung pag-ibig ko’y kulang upang ikaw ay mapasaya.

Pasensya na kung ako ay kulang para alaga at pagmamahal ay iyong maramdaman.

Kung ako’y papipiliin, hindi na sana nagkakilala.

Burahin ang mapapait na alaalang tungkol sakin.

Kung saan ako’y isa na lamang estranghero sa iyong buhay.

At mananatiling nagmamasid sa bawat pagdaan mo sa aking buhay.

Hindi na muling magpapakilala, hindi ako muling magpapakita.

Ang ngiti mo’y mas nanaising makita kaysa mabuo ang puso kong ikaw lang ang kulang.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s